" Kalbi olanın hüznü de vardır ... "

30 Haziran 2008 06:35 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

Sokaktayım ve yürüyorum.
Yürüdükçe arka adımda bırakıyorum unutmaya yeltendiklerimi.
Yürüyorum ve bir bir terkediyorum yitirmeye niyetlendiklerimi.
Kaçmıyorum,korkmuyorum,kırmaktan da çekinmiyorum.Önüme bakıyorum ve yürüyorum.
Yere dönük kafamı kaldırıyorum semaya.Bir nida işitmek istiyor benliğim " İyisin kulum,iyi olacaksın,dağın büyük.yeterki korkma"
" Diren ey gönlüm karanlıklara "

Sokaktayım ve yürüyorum.
Yürüdükçe sonbahara vurgun gönlümdekileri arkamda bırakıyorum.
Kafamı kaldırıyorum ve dilimi şükürle buluşturuyorum.Ne mutlu ki diyorum gülümseyebilmeyi biliyorum.
Yaramı da seviyorum.Yarayı açan değil açtırana hamd olsun diyorum.
Sıkıntılarım beni güçlü kılıyor.
O halde yorulmak yok yola devam diyorum.
Ellerimi semaya kaldırıyorum.diz çöküyorum.Gözyaşlarımı avucuma saklıyorum.Kalbimin kanayan yanını diğer yanıma emanet ediyorum ve şükrediyorum..Hala dik duracak kadar güvenim olduğu için...

Ağzımdan son bir cümle dökülüyor.

" Kalbi olanın hüznü de vardır ... "

DöN...

30 Haziran 2008 06:34 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

Yanımdayken zaman dururdu sanki.. Her saniyeyi bir ömür gibi dolu dolu yaşardım.. Şimdi ise zaman diye bir kavramım yok.. Güneşin doğuşluyla anlar oldum yeni bir güne başladığımı.. Uyanırdım, sol yanım hep boş.. Anlamsız gözlerle bakardım odamın soğuk duvarlarına.. Her an kapı çalacak ve sen gelecekmişsin gibi umutla beklerdim yinede.. Gelmeyeceğini bile bile kulağım kapıda olurdu.. Bunun acısıyla hazırlardım kendimi gecenin karanlığına.. Ve gece olurdu.. Gözlerimde gözyaşı, yüreğimde hatıran, sözlerinde ise sitem eksik olmazdı..

Bir gözlerin vardı, gözyaşım kaldı..
Bir yüreğin vardı, hatıran kaldı..
Bir sözlerin vardı, sitemim kaldı..
Bir hayat aşkım vardı, gitti yarım kaldı..

Ne zormuş meğer senden ayrı kalmak.. Bunları ilk kez bu gece döküyorum satırlarıma.. Her anımda, her dakikamda seni yaşamak nasılda acıtıyor yüreğimi.. Hayalde olsa hatırlıyorum oysa, yüzün ellerimin arasındayken aşka bakıyordun gözlerime.. Hiç aklıma gelmemişti ki seni doyasıya yaşarken birgün yollarımızın ayrılacağı.. Şimdi nasıl kanıyor yüreğim farkında olmadan bir bilsen.. Durduramıyorum bedenimde sızlayan ince sızıyı..

Son bir acım vardı, o da sensiz kaldı..
Ah bu canım güllere yandı, sensiz nefes aldı..
Yar yalan degildi, bir rüya gibiydi..
Bitti.. Yüregimde acısı kaldı..

Yokluğunda herşeye isyan etmek geçiyor içimden.. Kimsesiz kalmış bir çocuk gibi çaresiz ve yalnızım.. İmkansızlıklar içinde yaşadığımız bu aşkı her anımda anımsıyorum şimdi.. Bir çılgınlık yapıp ta gelmeni nasıl istiyor kalbim oysa ki bir bilsen.. Hiç olmazsa düşlerime gir.. Rüyalardımda hissedeyim seni.. Tenim tenine hasret.. Tenim kokuna, sana hasret.. Bir yanım delirirken yokluğunda, diğer yanımsa hep sineye çekiyor herşeyi.. Anla artık.. O senin kadar çok sevmedi.. Ve gitti..

Dön; nasıl kimle nerdeysen..
Dön; beni biraz sevdiysen..

Kaç saat, kaç gün, yada kaç ay geçti sensiz sayamadım.. Ama anladım ki acın bir cam kesiği gibi işlemiş içime.. Önceleri farkında değildim yüreğimde açtığın derin izlerin.. Ama sonra farkettim günden güne kanıyor.. Şimdi anlıyorum ki bir tarafım hep eksik.. Bitsin istiyorum artık bu acı.. Yüreğimde yanan bu ateşi söndür artık.. Günden güne eriyip tükeniyorum.. Yalnız geçen gecelerin karanlığına mahkum etme beni.. Bir sabaha daha sensiz uyanabilecek gücüm kalmadı..

Dön..
Yüreğimde hasret
Çaresiz kaldı

Yokluğun/un Eseri

30 Haziran 2008 06:33 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

Sana susturduklarımla çözülüyorum gecelerime. .
Bir buzun sıcaklığı hissedişince salıyorum kendimi alev alev soğuğuna. .
Yokluğun her dem aynı ayaz yokluğun her dem aynı acı
Sensizlik uçurumlarca büyürken ömrüme
Gün görmemiş çocuk sevinçlerim düşüyor önüme her yalancı tebessümde

Sen ki bilmezsin hallerimi yolun düşmüşken sevdaya hallerimi görmezsin..
Varsın sen mutlu ol sevdiğim..adına dualar beslerim..
Ben yine rengarenk yağmurlar yağdırırım mutluluğunun adına
Ellerin tutuşurken sevdiğinle
Ben ıslanırım o toprak kokan şafaklarda. . .

Hala tutuşuyor içim adını anışlarda
Gözlerime sinmeyen son bakışların akıyor yürek yollarına
Gezinirken içimde bir yerlerde..
SEN diyorum yanıyorum perde perde
Kokunu getiriyor ılık rüzgarlar..çağıyorsun bedenimde avare
Bir açlık gibi sensizlik işte orada duruyor
Yokluğunun ibresi çöllük sürgünlere bakıyor
Sana susamaya sevdalanıyor yüreğim, bak işte görmek istediğin gibiyim..
Bir intihar halinin son adımında..çaresizim
Bak işte bir kara kefende. . ceset ceset sürgündeyim. .

Şimdi. . Yaşanan her anım adına unutacaklarımı çoğaltıyor
Aldığım her nefes zehir zıkkım oluyor. .
Ve ben kendime bayat kalıyorum cismim adıma yakışmıyor. .
Küflenmiş umutların her bir zereme işlenmiş yakıcılığı baki kalıyor bana. .
Seni unutmak..unutmayı ummak ..kaçak kalıyor sevdama. .

Yokluğunun eseri bu hallerim..yokluğunun esiriyim
Göğü yırtarken sessizliğim ben en sessiz harflerin tümcesindeyim. .
Kesik ve yorgun çizgilere boyalı var oluşlarım. . biçimsizliğim gölgelerce yoldaşım..
Ne meret bir yalnızlıktır bu. . .yoktur bilirim sonu ben kayboluşlardayım . .
Öpüyorum susuşunu alnından sabr'a emanettir şu cansız canım

Aşk Bize Çok Yakış(mış)tı !

30 Haziran 2008 06:32 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

Sanki gözümü kapatsam gideceksin,kaybolacaksın!
Sabaha kadar gözümü kırpmadım, bırakıp beni gidersin diye...

Oysa söz vermiştin! Beni bırakmayacaktın!

Susma zamanı,
Susmak bazen içerde bir yerde
Kanamaya başladığı zaman acıyı usulca örtüveriyor.

Ne kadar vaktimiz varsa sevgiye,sevmeye o kadarına razı olduk.

Belkide aşkı aşk yapan bitimli olması!

Simdi geriye baktığımda,yaşadıklarım beni ben yapmış

"Ben" olma maceramı sevdim.
Her şeye rağmen üstelik!
AYRILIK...

Defalarca giyip prova yaptığımız bu giysi üzerimizde hiç iyi durmadı!

Aşk bize CoK Yakışmıştı...

Göremedim bakarken Seni, Ya da görmeyi istemedim.

Kapattım sana tüm kapılarımı...

Olamazdı
Bekleyenim var geride, Seninse önünde özgürlüğün
Üzerlerine basıp tırmanamazdım, sana doğru
Sonrasında bakamazdım kimseye, eski ben olarak
Olmazdı....

Gereken görmemekti seni, karşımda olsanda
Hissetmemeye çalışmaktı içimdeki sızıyı
Derindeki acıyı yok saymaktı, farketmemekti...

Nefes alamadığımı belli etmemekti...

Yok sayamadığımı farkettiğim an bu hissi;
Aynaları bile kaldırdım etrafımdan,
Kendi kendimle yüzleşmemek, kızdığım Ben'i görmemek;
Aynada gördüğüm aksimde,
Aslında Seni gördüğümü inkar edebilmek için....

Üzerine attığım külleri hiçe sayıp sönmeyen,
Daha da alevlenen duygularımı yok saymak için ..

Şuan, ardından en zor olanı kaldı bana,
Kendi kendime itiraf edemediğim
Görmesi kolay bir düş, yaşaması zor bir keder.
Kördüğüm, kor ateş,
Eskiden olmazmış gibi gelen,şimdiyse içine düştüğüm bir alev.

Aslında öylesine özlemişim ki yanmayı
Seneler sonra...

Sevebildiğimi öğrenmek , hissetmek
Şimdiyse...
Geç öğrenmişliğin verdiği,isyanıma dur diyebilmek.

Ben artık SEN diye baslayan siirleri sevmiyorum..

Bu satırlar sana;
Yakıp yıktıkların, Kanatıp bıraktıkların için.

Bu satırlar sana:
Bir avuç kırıntı sevgilerin,Yetersizliğini yüzüme fırlattığın için.

Bu satırlar sana;
Öğrettiklerin için...
Yaşattıkların için.

BEN GiDiNCE SEN BiTECEKSiN...

YA HEP,YA HİÇ....

Beynimden atamam biliyorum ama....

Yüreğimden söküp atacağım bu gidişle
Ve bu gidişle kulağım kapalı olacak sesine,
Ne de gözlerimde sen olacaksın.
Kış uykusuna yatıracağım tüm anıları;

Sana ait ne varsa....

Sabrım tükenecek birgün,
Ve sonunda isyan edip,
Şöyle haykıracağım sana;
Ben'de ben'i tüketmeden gel...

Öylesine arama beni,
Öylesine gelme bana;

GELECEKSEN ADAM GİBİ GEL...

Hayatımın Anlamı...

30 Haziran 2008 06:31 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

Bu hayat seninle başladıysa bana,
Ben bu bedeni her anlamda kurban etsem,
Yetmez senin saf ve temiz aşkına,

Bu ömrüm seninle her anlamda güzel geçeceğini biliyorum ya,
Neden? diye sorma sakın yüreğine bakta anla.!!!

Sen bana,ben sana nasip olmuşum ya bir Şubat akşamında,
İşte benim Hayatımın Anlamı,doğum günüm o gün aslında,

Hani bana sorarsın ya arada sevgimin büyüklüğünü,
Tarifini ben anlatamam ki lâl kesiLmişim kalbini anlayınca,

Özlemimi merak ediyorsun ya hani anlatamam,
Anlatırsam bu özlemin sebebini ve büyüklüğünü dayanamazsın,

Ama dayanmalısın,dayanmalıyım..

Benimle olacak güne kadar tek GERÇEĞE dualarımızla haykırmalıyız,

(MevLam benim canıma can kattı,canın canım,canım çıksın ama sen çıkamayasın,ruhum var oldukça benimle kalasın)

Sağanak Mevsimler..Tüm Kirli Aşkların Seri Katili Olacağım !..

30 Haziran 2008 06:30 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

ihtiyar soluklu bir gece,
yalın haline inat ayrılığa çekimli kelimeler...
vuslat yüklü hazanlara meyilli olanca silahlığıyla gökyüzü

belli,
-sevda mevsimi çoktan geçmiş...

Kimseyle s*dik yarıştırmayacak kadar yalnızım işte.
İntihar soluyorum sokaklarında şehrin.
Önce asmalı diyorum tüm yaşanmışlıkları bacaklarından.
Sonra en fiyakalısından sövmeli küfürlerin.
Köşebaşından manevi destek almalı yalnızlığıma... /tütünü bol olan cinsinden/
Ama; artık hiçbir sigara birlikte içtiklerimiz kadar zararsız olmuyacak ki.
Ve hiçbir özlem, tenefüs aralarında bitmeyecek.

Yetimhane soğukluğunda bir gündü,
Hükmü verilmiş duygularımın son durağı oldu kalbin.
İdama hazır bir suçlunun son anları kadar değerliydi içinde sen olan heran’m
Bin türlü ibadet borçluydum seni tanıdığım o güne... / hüznün nöbetini neşenin aldığı gün /
Ardımda bırakmıştım fark etmeden yalnızlıkları.
Günaydınlarda peydahlıyacağım acılarım daha olmaz derken tam,
Kanıta kanıta aldın sevginin alfabesini yüreğimden.

Belli
-sağanak mevsimler,hüznün noteri olacak.
Şehrin, serin ve sensiz gecelerinde karabasanlar nöbet tutacak.

Yemin ediyorum hayat
-tüm kirli aşkların seri katili olacağım

Gezdiğim Yollardaki Ayak İzlerimi Öpmeyi Bırak Şimdii!...

30 Haziran 2008 06:30 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

Ey yar… Eteklerime topladığım çiçekleri ellerinle saçlarıma tak hadi… Gezdiğim yollardaki ayak izlerimi öpmeyi bırak şimdi… Gözlerindeki ışığı karanlıklarıma sür… Yüreğimin son ihtimallerinde dindir saçlarımı okşayan acıları… Şu koca dünyada yapayalnızken ben; titreyen dudakların, kuruyan yaprakların, soğuk duvarlara dokunan ellerin olsun yarenim… Ele avuca sığmaz suskunluğunu giyin üzerine, yanılmışlığını at bir kenara, son baharında ömrünün sana gülmek yakışır kavga bilmez bir sevdanın koynunda…

Dinle sözlerimi sevgili… Gözlerinin içine al ve yüreğinin dibine çek beni… Yağmur bil gözlerimi işle nakış nakış yüreğine… Güneş bil sözlerimi, ışık bil yüreğimi… Kana kana ıslanırken yağmurlarında hüzünlerimi boğ damlalarında… Yağ hadi üzerime durma… Sesin gelsin ıslak dudaklarıma… Yorgun ayaklarına derman olayım, gitme… Sevmelere koş benimle… Varsın hasret olsun be can boynumuzu büken, ayrılık olmasın…

Yüreğimin kapılarını arala, gün ışığım sızmalı karanlıklarına… İtaatkar yalnızlığını, sevdalı askerlerimin kuşatmasına olanak ver… Hazırlan aşktan ölen sonbaharıma. Hem yakın hem uzak olmanın acısını bilen kalbini tükenen ihtimallerle kırmak istemem. Nam-ı diğer deli kızım ben, galibi olduğum harpleri sana kaybettirmem. Gözlerini yumduğun sevda ülkelerinin tek bir toprağını kaybettirmem sana.

Ardına bakma sevgili sen benim yanımdasın… Mutluluğa en yakın nefes alışlarım, kabule en yakın dualarım ve her gün tazelenen özlemelerimsin… Ayak dibine çöküp dinlendiğim gecemsin, yüreğimin uğruna ölmeyi istediği sevdamsın benim… Şimdi ne kadar seviyorsun diye sorma bana… Bir sınırı bir boyutu yok ki sevdamın… Sağdan sola kadar mı desem yerden göğe kadar mı… Hayır hayır, ben seni yüreğinin büyüklüğü kadar, ben seni gözlerindeki aydınlık kadar seviyorum…

Emanetim olsun yüreğin bırak, aklına gelmeyen başına gelsin, kendini bana bırak… Hadi ne duruyorsun tut ellerimden, özleminin sıcak terlerini çarp yüzüme, üşüyorum… Keskin ayazlarla bükme belimi. Unutma, Ay ışığı değil odana yansıyan, geceyi giymiş sana gelmişim gül kırmızı nefesimle, ne yol bilirim ne iz. Korkma, sarmaşık misali sokul masallarıma, kim bilir ne destanlar yazacağız daha… Almayacağım seni senden, yaralamayacağım… Dört mevsime kor düşürsem de yakmayacağım ellerini, gözlerim cehennem ateşi de olsa sakınma. Anla artık, ait olma “emanet” ol yüreğime… Beni kabul et yürek yangınımla, sen yanmasan da olur…

Gün olur seversin sende hercai menekşe… Ben bir gelin hazan, güze aldanmış bir akasya, sıradan bir papatya… Sevişin hayata gözlerimi kapadığım güne rastlasa da gülümse… Yetişemesen de bana, seninle kurduğum hayallerimin intiharına gülümse ne olur...

Ne kadar güzel olduğunu bir tek ben bilirim …

Sadece ben…

Hep yüreğinin neresindeyim diye soruyorsun ya;

Önüm arkam,

Sağım solum,

Her yanım, sen…

cehennem çığlıkları...

30 Haziran 2008 06:28 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

▲▲▲Cehennem Çığlıkları▼▼▼

Sen; suskun bakışlarının ardında gizlerken kimliğini
Ben; ihanetini hazmetmeye çalışıyordum kendimce
Sen; En ücra cehennem köşelerinde aldatırken beni
Ben; aşkımı doğuruyordum gülistan bahçelerinde sessizce.

Oysa sevmek istemiştim seni sadece!

Suçlu susuşunun ardından münasebetsiz tutanaklar geldi ellerime
Birde senin yalanların
Takvim yapraklarına ve gözlerine bakarak söylüyorum
Benim yerim değilmiş senin yanın.

Sen miydin sevecek olduğum?
Soyunmaya hazırlanırken masum sevgine
Sahibi olamadığım yüreğinle mi aldattın beni yoksa Bedeninle mi?
Söyle!

Şimdi acılarımı doğuruyorum en dip cehennem köşelerinde
Feryat figan Cehennem Çığlıkları atarken
Tutuşuyor ellerimde bitirdiklerin.
Her tarafım Kan Revan
Yüzüm gözüm görünmüyor acıdan
Yokluk içinde her yanım
Bedel ödüyorum...

Hep Senİ Bekledİm

30 Haziran 2008 06:27 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

Yüzümün bu kadar aydınlık olması niye biliyor musun?
Neden bu kadar içten gülüyorum?
Yaşamdan bu denli keyif almamın nedeni ne?
Kendime baktığım zaman seni görüyorum artık.
Seni gördükçe yenileniyorum,mutlu oluyorum,keyifleniyorum.
Hep seni bekledim ben,seni aradım
Başka yüzlere sen diye baktım.Başka kollara sen diye sarıldım.
Herkesi sen sandım;ama,yanıldım.
Senin gibi olamazdı hiçbiri.
Ne gülüşleri sendin,ne gözleri.
Onlar sadece birer suretti.Ruhu,ateşi,yüreği olmayan birer suret...
Kızdım kendime.Seni yeterince aramadığım için suçladım kendimi.
Yoruldum aramaktan.Kabuğuma çekildim.Sustum.
Gecelerimi yıldızsız kıldım,gündüzlerimi ışıksız
Her mevsim seni yaşadım.
Yağmur olup ıslattın beni,kar olup üşüttün.Sonbaharda ağaç olup yapraklarını
döktün üzerime..
Baharda çicek olup açtın bahçemde.Yazın güneş olup ısıttın beni.
Bana bakıp ''Ne oluyor sana''diyenlere cevap bile vermedim.
Seni unuttugumu,artık aramadığımı sansınlar istedim.
Güldüm.Gülüşümle aldattım onları.
Seni yaşamaktan hiç vazgeçmedim oysa.
Uzaktaydın sen.Ama içimdeydin de.
Beni izliyordun biliyordum.Seni göremesem de oralarda bir yerden
bana baktıgını biliyordum.
Sana sakladım içimdeki sonsuz sevgiyi.
Yüreğimdeki heyecanı,ellerimdeki titremeyi,küçük dokunuşları sana sakladım.
Ve bir gün,çıktın karşıma.
Şimdi seni bulduğum içindir bu çocuksuluğum.
Seni bulmanın coşkusudur bu içimden dışarıya taşan...
Yepyeni bir haayatın başladığını biliyorum.Ve bu hayatın içimde vazgeçilmez
kıldığım TEK ŞEYİN SEN OLDUĞUNU DA.....

geLmeyen gidenLerdensin:(

30 Haziran 2008 06:26 | GÖKHAN :) | 0 yorum | etiket:

Yine oturdum cam kenarına ağlatıyorum içimdeki seni
Bendende büyük olan aşkımı kanatıyorum bu gece
Kim bilir şimdi hangi eldesin,kimde o benim sevdiğim gözlerin
Bir şeylerin bittiğini sanırdım hep ama bitmeyen tükenmeyen bir şey varmış hayatta
Oda aşkın sonsuz gücü
Sen benim aşkımın sonsuz gücüydün her zaman, öylede kaldın
Başka gözlere baksada gözüm; seni görürüm onların göz bebeklerinde
Başka dudaklara değsede dudaklarım seni yaşarım o tende
Bilirim gidenler geri gelmez derler
Sende geri gelmeyen gidenlerdensin

« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 15 »