Ben bir paradoxum.

Ben bir çelişkiyim. “Git” derken, “kal” demek istediğimi nasıl bilemedin?

İtiraf ediyorum, ben bir paradoxum.

Ama beni bu denli karmaşıklaştıran, yap – bozlaştıran ben değilim. Bu bir suçsa eğer; dengesizlik bir kusursa, bunun sorumluları aklım ve kalbimdir.

İkisi birbirine hiç benzemeyen, sürekli didişen, hep aferin almak için yarışan ikiz kardeşlere benzerler.

Katiyen anlaşamaz, karşılıklı suçlamalarla, iftiralarla, saldırılarla hem kendilerine hem de birbirlerine zarar verirler.

Evet doğru, ben bir paradoxum.

Yığına karışmak, kalabalığın içinde taciz edilmek, eriyip gitmek istemediğimden böyleyim.

Herkese açığım!

Başkalarından gizlediğim ya da çalınacak bir şeyim yok içimde. Bu yüzden kalbimin kilidi de yok!

Ama aynı zamanda herkese kapalıyım!

İçimdekileri, içimde oldukları gibi kabullenmeyen, beni olduğum gibi sevemeyen, beni değiştirmek isteyenlere sonsuza kadar kapalıyım.

Çocukken de ben bir paradoxtum.

Yalnızlık kadar yalnız, gece kadar karanlıktım.

Bazen yatağımda ağlarken, gözümü bir kapatıp açardım, sabah olurdu.

İçlenen, daralan, benim gibi karanlıkta kaybolan diğer bütün arkadaşlarımla coşkulu bir hararetle paylaşırdım bu sırrımı.Onlar bana inanmazdı. Ve pek tabii, hiç sabah olmazdı.

Şaka değil, cidden ben bir paradoxtum.

Etrafımdakilerden çok kendime aykırı, diğerlerinden çok aynadaki adama yabancıydım.

Başkalarını bilmem ama, ben çoktan inanmıştım bu masala.

Sonra büyüdüm. Masal bitti. Pamuk Prenses öldü.

Gökten düşmesini beklediğim üç elma ortalıkta yoktu. Yine de ben değişmedim.

Aşkla dolup taşıyorum. İhtiyaçtan değil, zorunluluktan aşık oluyorum.

Ben aşkı okuyor, seyrediyor, dinliyorum…

Ona sarılıp muhabbet etmeyi kaldırmasa da bu garibin kalbi, sık sık haylaz bir çocuk edasıyla ona sataşıyor, merakla onu kokluyor, elliyorum.

Her seferinde “uf” oluyorum!

Önce yanıyor canım, sonra hemen oyalanacak başka bir şey buluyor,
çocukluğumun merakı ve unutkanlığıyla dalıyorum yine oyuna.

Ve ben kaybettiğim oyuncaklarımı arıyorumDUYMAK İSTEMEDİĞİN CEVAP VARSA ASLA SORUSUNU SORMA

alıntı