Kilometrelere Gölgesi Düşen Sevgili...
Kilometrelere gölgesi düşen sevgili...Beni çağırıyor ellerin,bana bakıyor gözlerin.Bak saçlarımı rüzgara sattım;sana getirsin diye.Uzaklığına uzak geldi kentlerim.Oysa ben kelebek dokunuşlarıyla süslemiştim sevgimi... Ey yar!.. Yollarım uzuyor,uzadıkça biraz daha sen oluyorum.Kanarım kimseler bilmez.Anlatsam daha çok kanarım,paylaşmam seni..Çünkü paylaşırsam 'yalnızlığım' olmazsın.Gözümden sakındığım,sevmekten korktuğum olmazsın. Bilir misin sevgili;her aşk,bir yüreğin uğultusu gibidir.Deşdikçe kanar anlamazsın... Şimdi tümcelerim dar bir sokağın çıkmazında! Yüreğim yüreğine sürgün,işte tutsağım sana.. Kilometrelere gölgesi düşen sevgili... Hangi rüzgar getirecek bizi bir araya,hangi masal kuşu anlatacak öykümüzü,yada hangi usta kalem dökücek bizi satırlara... Bak yine rüzgar değdi saçlarıma ama sen yoktun üşümem ondandır.. Biliyorsun,beni kendime getiren tek şeysin sen.Sevgisin sen,umutsun sen,acısın,mutluluksun. Bir dünyasın sen,beni içinde yaşatan.. Biliyor musun?sevgili daha yoldayım ve her kilometreye adını yazıyorum...Bak sözcüklerim tükeniyor, sen tükenmiyorsun. Aşk bizi acıtır bilmiyormusun.Ama sana göçtüm bu sonbahar;sana yürüdüm.Hadi süsle beni aşkınla!... En acımasız yanı ol aşkımızın..Bana susmak kalıyor artık,biliyorsun sustukça biraz daha sen oluyorum...
