Bir bahar sabağında çıktı karşıma

Gözlerindeki o ışık varya o bile yetti beni sarmasına

Ardındaki sevdalar artık yoktu sevinçti ,aşktı çocuktu İMGE

Beklenilen,sevgiye aç doğmamış bir bebekti İMGE

Hasret ona olan uzaklıktan çok onu yakan güneşin kendisiydi

İmge benim gökkuşağım onun ise yeganesiydi

Şimdi daha iyi anlıyorum bu duyguların kendi yaşamımda canlanmasını

İmge artık doğmuştu ve adını annesi koymuştu

Umut,sevda ve aşk bi zincirse İmgede onu saran düğümleyendi.

Bende seviyorum artık doğruyu bende görüyorum  

Aşk değil biliyorum ama inadına büyütüyorum İmge bebeği